Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde (2011) liyakat: “1.Layık olma, yaraşma, yaraşırlık, uygunluk,2. Yeterlilik, yetenek.” olarak tanımlanır. Liyakatin olmazsa olmaz şartları da vardır. Buna inanırım. Çalışmasını görmeden de liyakat fetişizmi yapmamalıyız. Layık şartların oluşması için, kişinin çalışmasını görmekte yarar vardır. Liyakat pazarlamacıları, bu şartları görmeden, liyakati sana uygun gören adamdır. Kibirli olan adamlar, liyakati kendinde değil, başkasında arayanlardır. Biz hep maraba, o hep başarılı adam muhabbeti budur. Ben, bunlara liyakat pazarlamacıları diyorum. Kısaca işe uygunluk diyebileceğimiz liyakat: Başarı, erdem, ehillik isteyen bir durumdur. Şartları uygun olanı çalıştırmak da liyakattir. Ama eksiktir. Sadece yeterlik liyakat değildir. Ahlaki, insani yeterlik de liyakate dahildir. Ama dediğiniz şartlar liyakati bozabilir. Eksik ama bizden, falan ama sizden muhabbeti liyakat pazarlamadır. Liyakati bozanlar da pazarlayıcılardır. Ahlakı başkasında arayan, yasal yeterliliği uygun gören bu pazarlamacılardır. Oysa liyakat birikimdir, fazilettir, adam kayırmamadır. Tacizin, mobbingin olduğu yerde, liyakat değil adamcılık vardır. Bugün liyakat pazarlamacılığı yapanlar, dünün liyakat cambazlarıdır. İşe sınavsız adam alan, partizan listesiyle güvenlikçi ve sağlıkçı atayanlar, bugün liyakat goygoyculuğu........

© Yeşilgiresun