Türkiye ekonomisi bugün; "rasyonel ekonomi politikaları" adı altında ambalajlanan, ancak özünde toplumun geniş kesimlerini fakirleştirme ve üretimi tasfiye etme operasyonuna dönüşen karanlık bir dönemden geçiyor.

Ekonomi yönetimi ve Mehmet bey, sırça köşklerinden pembe tablolar çizerken; nisan ayı verileri ve sahadaki feryatlar, aslında vatandaşın ve sanayicinin nasıl feda edildiğini ayan beyan ortaya koyuyor.

Verilerdeki Makyaj Sokağa Çıkınca Dökülüyor: "Baz Etkisi" Karın Doyurmuyor

Ekonomi kurmaylarının en büyük sığınağı olan "baz etkisi" masalı, nisan ayı verileriyle birlikte tuz etkisine döndü.

TÜİK’in aylık yüzde 4,18 olarak açıkladığı enflasyon, zaten başlı başına bir rezalet ama bu rakam bile halkın gerçekliğinin yanından geçmiyor.

Asıl facia ise mevsimsellikten arındırılmış aylık enflasyonun yüzde 3,4 ile son 21 ayın zirvesine çıkmış olması.

Ekonomi yönetimi "enflasyon kontrol altında" derken; nisan ayında taze sarımsağın fiyatı yüzde 44, kuzu etinin fiyatı yüzde 11 arttı.

Bugün bir emekli, market rafındaki bir kalıp peynirin fiyatının 600 lirayı aştığını gördüğünde, ona "yıllık enflasyon baz etkisiyle haziranda düşecek" demek, aklıyla ve haysiyetiyle alay etmektir.

Kısacası enflasyon düşmüyor; aksine pimi çekilmiş bir bomba gibi kenarda durmaya devam ediyor.

Halkın cebindeki yangın ise zaten sürekli büyüyor.

Çünkü üretmeden enflasyonu düşürmek mümkün değildir. Ama gel de bunu bizim abilere anlat.

Kim ne derse desin bir ülkenin bağımsızlığı, üretim kapasitesiyle ölçülür.

Oysa Mehmet bey bırakın üretimi destekleme meselesini neredeyse çökertmek için uğraşıyor.

İstanbul Sanayi Odası’nın açıkladığı 45,7’lik PMI verisi, resmen bu çöküşün göstergesi.

Bu duruma kimse şaşırmasın.

Eğer sen finansmana erişimi imkansızlaştırıp, faizi yüzde........

© Yeniçağ