Bugün Türkiye’de oynanan şey ekonomi değil; kelimenin tam anlamıyla bir ekonomi oyunu. Koca ülkenin ekonomisi rakamlarla değil, algıyla yönetiliyor. Kâğıt üzerinde her şey güllük gülistanlık. Grafikler parlak, tablolar süslü. Ama hayatın içine indiğinizde tablo bambaşka. Vatandaşın yaşadığı gerçek ortada: geçim yok, umut yok, nefes yok.

Merkez Bankası perşembe günü yılın ilk faiz kararını açıkladı. Piyasa 150 baz puanlık bir indirim bekliyordu, Banka 100 baz puanla yetindi. Politika faizi yüzde 37’ye düşürüldü. Hatırlayalım; bu faiz bir süre önce yüzde 50’ye kadar çıkarılmıştı. Şimdi “kontrollü” denilerek yavaş yavaş indiriliyor.

Peki ne değişti?

Hiçbir şey.

Faiz yüzde 50’den 37’ye inerken ülkede ne enflasyon düştü ne de vatandaşın yükü hafifledi. Şirketler hâlâ konkordato ilan ediyor. İşletmeler batıyor. Vatandaş kredi kartı ve bireysel kredilerin altında eziliyor, icralık oluyor. Bu faiz indirimleri kimsenin derdine derman olmadı.

Çünkü ortada gerçek bir ekonomi politikası yok. Bir illüzyon........

© Yeniçağ