Zaman akıp geçerken her gün şartların ne derece ağırlaştığını yaşayarak öğreniyoruz. Sene 2009’du. İlk üniversitemi bitirdikten sonra ikinci bir üniversite için kendimi sınavlara hazırlamaya karar vermiş, aynı zamanda da iş arayışına girmiştim. “Bitirdikten sonra” diyorum ama mezuniyet için alttan kalan bir dersi vermem gerekiyordu. O dönemde beni zorlayan şartlar olmasa da, şahsi ve sosyal giderlerimi karşılamak ve sınavlara hazırlanmak için, yine kendi kararımla çalışmaya da karar verdim. Sözün özü, aradım ve buldum.

Staj gibi bir sistemin içinde olmadığım, kendi paramı tam maaş olarak elime aldığım bu ilk işimde bir yandan dershane masraflarımı karşılıyor, bir yandan da gayet sosyal bir çevrede takılabiliyordum.

O zamanki net asgari ücret 537,13 lirayken ben ilk işime 1000 TL’ye anlaşarak girmiştim.

1000 TL ile dershane masraflarımı karşılıyor, yiyor, içiyor, geziyor; harca harca bitiremiyordum. Kurban Bayramı’nda gelecek için bir kurbanlık almayı düşünebiliyordum. Eve bayramda akraba, eş dost, çocuklar mı geliyor; harçlık verebiliyordum. Ailemin evindeydim, fatura ödememi isteyen yoktu, biraz da eğlence........

© Yeniçağ