Güle güle hocaların hocası İlber Ortaylı!

Haberi duydum ve öylece kalakaldım, bence herkes, hepimiz öylece ortak acı içinde kaldık. 

Bugün millet olarak ortak kederimiz var.

İlber Hoca benim için hiç ölmeyecek gibi ölümsüz geliyordu. 

Birden, geçmiş zamana gittim.

Urla'dayız , Enginar Festivali var, o mis kokulu enginar ve o mis kokulu enginar yemekleri ve

cıvıl cıvıl insan kalabalığı ile festival günlerini hatırlıyorum.

İlker Hoca konuşmacı olarak davet edilmiş ve oraya gelmişti.

Hatta beni havalimanından alan şoför, sizi bırakacağım, akşam üzeri İlber Hoca gelecek, onu

almaya gideceğim demişti.

İlber Hoca geldi, meydanda kurulan kocaman sahnede ona yakışan bir koltuk hazırladılar.

O kalabalığın içinde, elinde mendili üzerinde hiç değişmeyen vakur duruşuyla, bir kitabın

sayfalarından fırlamış gelmiş gibiydi.

Onu dinlemek sadece bilgi almak değil, bir devrin nefesini hissetmek gibiydi.

Ben de oraya konuk olarak gitmiştim.

Ne kadar........

© YeniBirlik