menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Trump yenilince o da yenilmiş sayılır mı ?

31 0
05.11.2026

ABD, 4 Kasım sabahına Trump’ın ağır yenilgisiyle uyandı. Demokratlar Kongre’nin iki kanadını da kazandı; Cumhuriyetçilerin elindeki en az 7 Senato sandalyesi el değiştirdi. Teksas, Kansas ve Güney Carolina gibi sağın kalelerindeki sonuçlar, Trump’ın yalnızca çekişmeli bölgelerdeki rekabeti kaybetmekle kalmadığını gösterdi. Ancak bu, ABD’deki ucu faşizme varan otoriterleşme dinamiklerinin sona erdiği anlamına gelmiyor.

Bu yalnızca sandalye hesabıyla ilgili bir sonuç değil. Michigan’da Abdul El-Sayed’in kazanması, Amerikan solunun kendi programıyla Cumhuriyetçi sağın egemen olduğu alanlarda seçmen çoğunluğu oluşturabileceğine ilişkin somut bir başarı. El-Sayed kamusal sağlık, eşitlik, göçmen hakları ve İsrail siyasetinin eleştirisini bir arada savundu. Ön seçiminde yendiği Haley Stevens’ın karşısındaki Cumhuriyetçiyi desteklemesi de çizgisini değiştirmesini gerektirmedi. Teksas’ta Talarico’nun Senatoya, Hinojosa’nın valiliğe seçilmesi de MAGA tabanındaki kırılmanın derinliğini gösterdi.

Cumhuriyetçi Parti ile Trump’ın taban hareketi MAGA’yı (Amerika’yı Gene Büyük Yapalım hareketinin İngilizce baş harfleri) ayırmak gerekir. MAGA bütün Cumhuriyetçileri kapsamadığı gibi yalnızca yoksullara da dayanmıyor. Finans ve rant sermayesiyle göçmen karşıtı sağcı, ırkçı hareketlerin ittifakını içeriyor. 2019’da Trump’ın sınıf dayanağını «lümpenburjuvazi» olarak nitelerken kastettiğim buydu: Lümpenlik bu bağlamda bir ahlaki tutum değil, servet edinmek için kamu gücünü özel çıkar adına haramice kullanma tarzıyla ilgili. Ancak MAGA’nın Cumhuriyetçi Parti üzerindeki hakimiyetinin sarsılması, bu sınıfsal ve siyasal ittifakın bütünüyle dağıldığı anlamına gelmiyor. Trump kalsa da gitse Elon Musk, Jeff Bezos, Mark Zuckerberg ve diğerleri yerli yerlerinde duruyorlar.

Ara seçimlerle Trump’ın elinden ne alındı?

Sonuçta Trump başkanlık koltuğunda kalıyor. Kongre yenilense de başkanın görev süresi bitmiyor. Ancak Kongre çoğunluğunu kaybetmesi, Başkanlığı, babasının çiftliği gibi, engelsiz bir iktidar sahibiymişçesine sürdürmesini zorlaştırıyor: Kongre soruşturma ve azil süreci başlatabilir; Senato atamalar ve komiteler üzerinden yürütmeyi denetleyebilir.

Ancak burada işler farklı. Azlin Temsilciler Meclisi’nden geçmesi yetmiyor; Senato mevcudunun üçte ikisinin oyu gerekiyor. Demokratların dar çoğunluğu bu eşiği geçmeye yetmez. Başkanın vetosunu aşmak için de her iki kanatta üçte iki çoğunluk gerekli. Dolayısıyla seçimle, Trump’ın otomatik tasfiye sürecinden çok, devlet içindeki mücadelenin yeni bir aşaması başlıyor.

Kaldı ki, Demokrat Parti homojen bir ilerici blok değil. İlerici kanatla merkezcilerin, sermaye birikimi, yönetişim, İsrail’le ittifak, göç ve güvenlik siyaseti öncelikleri farklı. Demokratların Kongre çoğunluğu, sosyal adalet ve demokrasi doğrultusunda nasıl kullanılacağı programatik olarak belirlenmiş bir güç merkezi değil; bizzat bir mücadele alanı.

Usulen, Kongre’nin bütçe ve dış ticaret yetkileri Trump’ın gümrük savaşlarına, keyfî harcama tercihlerine ve uluslararası müdahalelerine karşı kullanılabilir. Tarifeler konusunda........

© Yeni Yaşam