Dünya bizi bekliyor ama biz intihara sürükleniyoruz… Bosna, Singapur ve Malezya izlenimleri

İki hafta önce Bosna’daydım. MTO talebeleriyle Bosna’da nefes aldık, nefes veremeyecek durumda olduğumuzu gördük. Nefes olmak mı? Biz nefes alamadığımız sürece, nasıl nefes vereceğiz, nasıl nefes olacağız değil mi?

Bir yok oluş felâketi yaşıyoruz. Ahali durumun cehaletinin farkında değil. Ülkenin siyasetçileri, elitler, entelektüeller de henüz tehlikeyi, tehlikenin boyutlarını görebilmiş değiller.

Tarihte çok az zamanlar vardır böyle: Dönüm noktasıdır bu zamanlar. Ölüm ve diriliş art arda gelir.

Ölümü iliklerimize kadar yaşıyoruz ama diriliş tohumları ekmek için nefes alıp veriyoruz MTO olarak…

Ama İslâm ayaklar altına alınıyor İslâm’ın bin yıl bayraktarlığını yapan bu ülkede.

Bu ülkeyi vareden bütün dinamikler devlet tarafından dinamitlendi, dinamitleniyor: Laikçi devletin, mankurtlaştırıcı eğitim sistemiyle, yoz ve yozlaştırıcı sanat dünyasıyla, metamorfoz yiyen, popüler kültürün insanı değersizleştiren, kimliksizliği, kişiliksizliği pekiştiren saldırısıyla toplumu var eden dinamikler dinamitleniyor ve toplum büyük bir çürümenin, çözülmenin eşiğine sürüklenerek yok oluyor…

GÜÇLÜ BALKAN STRATEJİSİ OLMADAN ASLÂ!

Benzer bir süreç, Bosna’da da yaşanıyor. Boşnakların yok olduklarını göremeyecek kadar yok olduklarını görmemiz bizi tedirgin etti, yüreğimizi parçaladı. Çünkü Boşnaklar, İslâm’ı terk ederse, Balkanlardan Müslümanların sürülme, İslâm’ın izlerinin silinme süreci nihayet başarıya ulaşır.

Boşnaklar ve Arnavutlar, Balkanlarda İslâm’ın iki güçlü kalesi ve temsilcisi. Hepi topu 30 milyon nüfusu olan Balkanlara ilişkin köklü, güçlü, kalıcı ve sonuç getirici bir stratejisi yok Türkiye’nin.

Ama şu kesin: Türkiye’de siyasî konjonktür değiştiği an Balkanların yeniden kan gölüne dönmesi mukadder. Özellikle Sırplar, pusuda........

© Yeni Şafak