Anglosakson kültürü etkisi altında olanlar buna ‘tribute’ derlerdi… Türkçe karşılığı için belki “saygı duruşu, takdir, anma, övgü” kelimelerinden biri kullanılabilirdi… Ancak, Allah gani gani rahmet eylesin, Özdemir Bayraktar Bey için hazırlanmış olan yapım, bir ‘tribute’ de değil… Peki ne?..

Lütfen bu noktada durunuz ve Baykar tarafından Monolog Medya’ya yaptırılan Cüneyt Polat’ın yönettiği filmi, bir zahmet şu adresten (https://tinyurl.com/46cxxu2h) izleyip bundan sonraki kısmı okumaya devam ediniz…

Karşımızda sadece, dünyayı Türkiye’ye saygı duruşunda bulunmak zorunda bırakan zihniyetin öncülerinden Baykar’ın kurucusu Özdemir Bey yok…

Karşımızda, ‘Anadolu irfanı’nın en müstesna örneklerinden biri var…

Karşımızda, “Devlet bürokrasisinin tutuculuğunu alt etmeden iktidar olabilirsiniz ancak muktedir olamayabilirsiniz” sözünün ne kadar doğru ve ülkemizde geçerli olduğunu kanıtlayan gerçek bir öykü var.

Karşımızda, azim, sadakat, inanç, fıtrat gibi değerlerin, ‘melanet, dalalet, ihanet’ üçgeni içinde, her türden yeniliğe, iyiliğe, doğruluğa, gelişime karşı olan habaset erbabını nasıl alt edebileceğinin somut kanıtı bulunmaktadır…

Karşımızda, lafta değil icrada millî bağımsızlığın, milletimizin dirayet, çalışkanlık ve özgüvenine dayanarak gerçek yerli üretimde ısrar etmenin öneminin altını çizen bir Akıncı’nın burun direklerini sızlatan yaşam çizgisi var.

Karşımızda, ‘aile değerlerinin’ her türden toplumsal duyarlılığın belirleyicisi olduğunun somut ifadesi var… İşte bu nedenle, karşımızdaki bir belgesel, bir tribute, bir film değil, bir ‘Eser’dir.

Türkiye yakın tarihini daha iyi anlamamızı da sağlayacak birkaç tadımlık bölüme göz atalım...

İnsansız Hava Aracı (İHA) konusunda, bilindiği üzere Türk Silahlı Kuvvetleri İsrail’in Heron’larına muhtaçtı… “Bu Dünyadan Bir Akıncı Geçti” adlı Eser’de de uzmanları tarafından altı çizildiği üzere, İsrail bunların sadece kendi elemanları tarafından kullanmalarını şart........

© Yeni Şafak