Buna karşılık asgari ücret 28 bin 75 lira, en düşük emekli aylığı ise 23 bin 552 lira…

BTP Genel Başkanı Hüseyin Baş, son paylaşımında bu rakamları yan yana koyarak ekonomideki tabloyu çarpıcı bir karşılaştırmayla anlattı: Beş emekli aylığı bir araya geldiğinde ancak bir ailenin yoksulluk sınırına ulaşabiliyor. Aynı sınırı yakalamak için 4,2 asgari ücretlinin bütün kazancını birleştirmek gerekiyor.

Daha vahimi, asgari ücret açlık sınırının 8 bin 865 lira; en düşük emekli aylığı ise 13 bin 388 lira altında kalıyor.

Hüseyin Baş'ın ifadesiyle:

"Alın size ekonominin resmi!"

Ancak bu resimde yalnızca boşalan pazar arabaları, küçülen sofralar ve ödenemeyen faturalar yok. Yoksulluk, insanın sosyal çevresini ve toplumla kurduğu ilişkiyi de sessizce daraltıyor.

İnsan önce harcamalarını azaltıyor. Ardından dışarı çıkmayı, dostlarıyla buluşmayı ve bir davete katılmayı erteliyor. Bir süre sonra davetlere mazeret üretmeye, en sonunda da hiç görünmemeye başlıyor.

Böylece yoksulluk yalnızca cebi değil, insanın çevresini de boşaltıyor.

OECD'nin 2025 tarihli "OECD Ülkelerinde Sosyal Bağlar ve Yalnızlık" raporu, gelir düzeyi ile yalnızlık arasındaki farkın tahmin edilenden çok daha büyük olduğunu gösteriyor.

OECD ülkelerinde en düşük gelir dilimindekilerin yüzde 13'ü kendisini yalnız hissederken, en yüksek gelir diliminde bu oran yalnızca yüzde 2.

Başka bir ifadeyle, en düşük gelir grubundakiler en yüksek gelir grubundakilere göre 6,2 kat daha fazla yalnızlık bildiriyor.

Alt gelir grubundakilerin yüzde 14'ü, ihtiyaç anında güvenebileceği kimsenin bulunmadığını söylüyor. Üst gelir grubunda ise bu oran yüzde 7'de kalıyor.

İşsizlerde de benzer bir tablo var. İşsizlerin yüzde 12'si yalnızlık bildirirken çalışanlarda bu oran yüzde 4. İşsizler, çalışanlardan üç kat daha fazla yalnız hissediyor.

Bu veriler, yoksulluğun tek başına ve doğrudan yalnızlığa neden olduğunu kanıtlamaz. Çünkü ilişki çift yönlü olabilir. Gelir kaybı insanı........

© Yeni Mesaj