Avrupa Birliği, üye ülkelerinden birine saldırı olması durumunda devreye girecek olan 42.7 maddesini ilk kez geniş kapsamlı bir tatbikatla test ediyor. Bu adım, teknik bir egzersiz gibi görünse de aslında Avrupa'nın güvenlik anlayışında daha derin bir dönüşüm arayışını temsil ediyor.

42.7 maddesi, AB ülkelerinden biri silahlı saldırıya uğradığında diğer üyelerin "ellerindeki tüm imkanlarla yardım etmesini" öngörüyor. Ancak bu yardımın ne şekilde olacağı net biçimde tanımlanmış değil. Askeri destek de olabilir, insani yardım da ekonomik katkı da. İşte bu esneklik hem sistemin gücü hem de en büyük zayıflığı.

AB'nin bu maddeyi tatbikatla test etme kararı, aslında bir soruya yanıt arıyor: "Ortak bir tehdit karşısında gerçekten birlikte hareket edebilir miyiz?"

Belirsizlik neden şimdi sorun haline geldi?

Uzun yıllar boyunca Avrupa Birliği, güvenlik alanında net bir aktör olmaktan ziyade ekonomik ve diplomatik bir birlik olarak görüldü. Güvenlik şemsiyesi büyük ölçüde NATO tarafından sağlandı. Ancak son yıllarda bu dengede değişim yaşanıyor.

Ukrayna savaşı, Avrupa'nın kendi güvenlik kapasitesini yeniden düşünmesine neden oldu. Aynı zamanda siber saldırılar, enerji krizleri ve hibrit tehditler, klasik "savaş" tanımını da değiştirdi.

Bu yeni ortamda AB'nin........

© Yeni Mesaj