Mevlânâ, Mesnevî'de yer verdiği ayı ile dost olan adamın hikâyesiyle, herkesle dost olunamayacağını; özellikle akılsız ve basiretsiz kimselerin iyi niyetlerinin bile felakete dönüşebileceğini çarpıcı bir örnekle anlatır.Bir gün ormanda büyük bir ejderha bir ayıya saldırır. Tam onu yutmak üzereyken, oradan geçen genç bir adam ayının feryadını duyar ve yardıma koşarak onu kurtarır. Canını kurtaran bu adama büyük bir minnet duyan ayı, artık onun yanından ayrılmaz. Adam nereye gitse peşinden gider; sadık bir dost gibi onu yalnız bırakmaz. Ayının bu bağlılığı, genç adamın da hoşuna gider.Birlikte ormanda dolaştıkları bir gün genç adam yorulur ve bir ağacın gölgesinde uzanıp uyumaya başlar. Ayı ise onu korumak için başında nöbet tutar.Bu sırada oradan geçen bir yolcu onları görünce hayrete düşer.— Bu ne hâl kardeşim? Bir ayıyla nasıl arkadaş oldun? diye sorar.Genç adam, ejderhanın saldırısından başlayarak yaşananları anlatır.Yolcu dikkatle dinledikten sonra şu uyarıda bulunur:— Ayı........

© Yeni Meram