Duruldu mu Türkiye’deki “Kılıçdaroğlu” meselesi?

Bayram Tatili için Avrupa’daydım da, takip edemedim!

Avrupa’daydım derken, Kıbrıs Cumhuriyeti canım…

Bir gün Protaras, bir gün Larnaka!

Haaa Kıbrıslı Türk ahalinin yarıdan fazlası da sanırım oralardaydı…

Larnaka’da Kataklismos kutlamalarına rastladık!

Havaalanı dibimizde, beş dakikada bir uçak iniyor!

İran Savaşı ilk başta etkilenmiş ama sanırım “son dakika rezervasyonları” ile aşmışlar gibi!

Ama yerli halk da çok kalabalık!

Yani şu anda mesela Girne’ye git, ayıptır söylemesi Kıbrıslı Türk görene Çin’den panda hediye edecekler neredeyse!

Onların neslini korumaya çalışıyorlar, bizimki tükenmek üzere!

Tükenmemek için direnenler de hep Güney’de!

Haaaa gelelim bizim Kılıçdaroğlu – CHP meselesine!

Hatırlayalım lütfen; Selahattin Demirtaş hapsedilirken – şu anda Kılıçdaroğlu oturtmasından muzdaripler olarak “el kaldırdınız” değil mi?

Abdullah Zeydan, Ahmet Türk, Gülistan Sönük, Mehmet Karayılan, Hoşyar Sarıyıldız ve Nuriye Arslan görevden alınırken sustunuz…

Veya konuşur gibi yaptınız!

Akabinde, sıra “Kürt”lerden size geldi tabii ki!

“Biz bu Ermeni’yi dövdürtmeyecektik”ten söz ediyorum!

Ve Ekrem İmamoğlu, Ahmet Özer, Resul Emrah Şahan, Rıza Akpolat, Mehmet Murat Çalık, Hasan Akgün, Hakan Bahçetepe, Utku Caner Çaykara, Oya Tekin ve Kadir Aydar’ı “verdiniz!”

O gün Türkiye sokakta olmalıydı!

Şu anda da 85 milyonun 84’ü kabullenmiş gibi görünüyor!

KKTC’de, kendi verdikleri oylarla partiye genel başkan seçtikleri adamı, iki dilbandi gılıklı panço fellahi 31 dakika Lefkoşa’da gezdirdi; gözlerinin içine baka baka ailesinin de içinde olduğu aracın üzerine başka araç sürdüler, hiçbir şey olmamış gibi devam!

Değil kendisini seçenler; bizzat kendisi bile ses çıkaramadı hatta döndü, kendisini görevden alan iki kuruşluk dilbandilere biata devam etti!

Evet, şu anda hepimiz CHP’liyiz de…

O külliyeye de girmeyecektik…

Ki o da ayrı bir “biat” kültürüdür!

Çok düşündüm; uykularımı dahi kaçırdım üzüntüden; hatta Tottenham’ın küme düşmemesine bile........

© Yeni Düzen