Meslek sahibi çıkıp da kendini anlatmakla uğraşmazdı, "Heey ahali, ben bu konuda uzmanım, şöyleyim, böyleyim" demezdi. Ama başkaları bilirdi ve anlatırdı, "Şu çarşıdaki terzi işinde çok maharetli," "Falanca hekim çok tecrübeli" gibi. Son yıllarda ise artık neredeyse her meslek sahibi, kendini sosyal medyada sergileme, pazarlama ve gösterme ihtiyacı hissediyor. Sosyal medya, fenomen doktorlardan öğretmenlere, avukatlardan psikologlara kadar herkesin kendini teşhir ettiği dijital bir vitrin hâline gelmiş durumda. Oysa bağıran ve pazarlayan iyidir diye bir şey olamaz. Aksine "kalite sessizdir, bağırmaz" diye yerinde bir söz vardır.

Mesleğinde hakikaten iyi biri, gider işine odaklanır, kamera karşısında ahkâm kesmekle uğraşmaz. Bir de gariptir ki, bu insanların bir çoğu da uzman değil. Diyelim ki, psikoloji öğrencisi ya da yüksek lisans yapıyor, bir yandan da kendini "yaşam koçu", "terapist" diye adlandırıp, insanların dikkatini çeken konularda telkinler veriyor. Örneğin, "Biri sana şunu yaptıysa böyle davran, eşin böyleyse şöyle ol" gibi çoğu faydadan çok zararlı içerikler........

© Yeni Asya