Sühreverdî “Kızıl Akıl” adlı eserinde,“insan aslının nurlar âlemine ait olduğunu, Hazret-i Âdem’in yasak elma sebebiyle nurlar âleminden maddî âleme kovulduğu” söylüyor. “Böylece nurlarla hür iken, beden kafesine hapsoldu ve nuranî yanını kaybetti.”

Hz. Âdem yasak ağaca yaklaştığında, nura madde bulaştığını, güneşin doğuş ve batış anındaki ışığı gibi, nuranî olan aklın kızıl akla dönüştüğünü izah ediyor.

Hz. Âdem’in Cennetten çıkarılmasını Bediüzzaman’ın, “Allah’ın isimlerinin tecellisi ve imtihan için vazifelendirme” olarak nitelediğini görüyoruz. (12. Mektup)

HAFIZA KAYBI

Akıl, bakış açısına göre değişik şekillerde tasnif edilmektedir.

Nuranî olan ruh, nefsin tutkusu sebebiyle maddenin içine düştü. Sonra hâfıza kaybı yaşadı insan, geçmişini unutuverdi. Çünkü insan nisyandan alınmıştı.

Kızıl akıl, gaflete daldı. Asıl gayesini ve aslî vatanını unuttu. Ezelî yurduna gitmeyi istemez oldu. Fakat bu gaflet onu varoluş sancısından kurtaramadı.

Bediüzzaman’a göre “insanın en kıymettar cihazı akıldır. Akıl, hayatın süzülmüş en safi hülâsasıdır, hayatın ziyasıdır. Hakikatlerin........

© Yeni Asya