Kul, bir vakit gelir, içinden çağrılır. Bu çağrı ne dille söylenir ne sesle duyulur; hâl ile fark edilir. Uslanmak, bu çağrının farkına varmaktır. İtaat ise emre boyun eğmek değil, emrin hikmetiyle hizaya gelmektir. Niyet saflaştığında, kalpte emniyet doğar. Emniyet hâline giren kalbe ilham iner. İlham, kul ile Rahman arasında bir perde aralanmasıdır.

Kalp ile irade aynı yere yöneldiğinde mutabakat hâsıl olur. Bu mutabakat, sadakati doğurur. Sadakat, tutunmak değildir; yerini bulmaktır. Yerini bulan kalp, artık savrulmaz.

Beraat, kulun kalbinde meydana gelen bir hâl değişimidir. Kanaatin derinleşmesi, itaatin incelmesi ve içte birliğin zuhura yaklaşmasıdır. Bu hâl; dönmemeyi, tereddütsüzlüğü ve........

© Yeni Ankara