Bir şey değişiyor ama kimse adını koymuyor
Son zamanlarda şunu fark ediyorum…
İnsanlar “yorgunum” diyor ama mesele o değil. Asıl mesele, içimizin dolu olması. Her şey üst üste geliyor.
Düşünceler, sorumluluklar, konuşmalar, beklentiler…
Bir noktadan sonra beden değil, iç alan daralıyor.
İlginç olan şu; Bunu ilk fark eden yerler lüks oteller oldu. Eskiden lüks; daha fazlasıydı. Şimdi lüks, daha az.
Sessizlik artık bir hizmet
Artık kimse sürekli konuşulan, sürekli anlatılan şeyler istemiyor. İnsanlar durmak istiyor. Biraz yavaşlamak. Bu yüzden son dönemde otellerde şunlar çoğalmaya........
