Ankara denildiğinde çoğu insanın aklına devlet, siyaset, bürokrasi ve Cumhuriyet gelir. Oysa şehrin görünen yüzünün altında çok daha eski ve derin bir manevî hafıza vardır.

Ben Ankara’ya yalnızca bir başkent olarak değil; yüzyıllar boyunca dua, inziva, ilim, tasavvuf ve hizmetle beslenmiş bir şehir olarak bakıyorum.

Burada “frekans” derken bilimsel olarak ölçülmüş fiziksel bir enerji değerinden değil, bir mekânın tarih boyunca taşıdığı manevî ve kültürel izden söz ediyorum. Bu gözle baktığımızda Ankara’nın bazı bölgelerinin çok daha yoğun bir manevî hafıza taşıdığını söylemek mümkün.

Ankara’nın manevî hikâyesini 1453’ten başlatmak bile aslında geç kalmak demektir. Çünkü Ankara’nın en önemli manevî isimlerinden Hacı Bayram-ı Velî, İstanbul’un fethinden önce yaşamış ve Ankara’yı önemli bir tasavvuf merkezi hâline getirmiştir.

ANKARA’NIN MANEVÎ KALBİ: HACI BAYRAM-I VELÎ

Ankara’nın spiritüel haritasının merkezine bir nokta koyacak olsam hiç düşünmeden Hacı Bayram ve çevresini koyarım.

Hacı Bayram-ı Velî’nin Ankara’ya dönüşünden sonra çevresinde güçlü bir derviş topluluğu oluşmuş, Bayramiyye Ankara ve çevresinde yayılmıştır.

Hacı Bayram Külliyesi de yüzyıllar boyunca bu geleneğin önemli merkezlerinden biri olmuştur.

Buranın başka bir özelliği daha var.

Aynı bölgede Roma döneminden kalan Augustus Tapınağı ile Hacı Bayram Camii ve türbesinin yan yana bulunması, bize bu bölgenin yüzyıllar boyunca farklı medeniyetlerin inanç ve şehir hafızasını taşıdığını gösteriyor.

Belki de bu nedenle Hacı Bayram çevresine girdiğinizde Ankara’nın geri kalanından farklı bir atmosfer hissediliyor.

ANKARA’DAN 1453’E UZANAN MANEVÎ HAT

1453 açısından benim en çok dikkatimi çeken bağlantılardan biri Hacı Bayram-ı Velî ile Akşemseddin arasındaki bağdır.

Akşemseddin, Hacı Bayram-ı Velî’nin en önemli halifelerinden biridir. Aynı zamanda........

© Yeni Ankara