Toplu taşıma, bir şehrin nabzının attığı yer. Otobüslerde, metrolarda, dolmuşlarda sadece insanlar değil; sabır, tahammül, saygı ve maalesef ki görgüsüzlük de taşınır. Aynı güzergâhta ilerleyen onlarca insanın parolası, birlikte yaşama kültürü olmalı.

Sabahın erken saatinde işe yetişmeye çalışan birinin omzuna çarpıp özür dilememek, acele değil; kabalık. Telefonu hoparlörde kullanıp tüm araçtaki insanları zan altında bırakmayı, onların şahsi dünyalarına zorla dâhil etmeyi söylemiyorum bile. Garip bir şekilde bu davranış moda hâline gelmiş durumda. Oysa toplu taşıma; herkese saygılı olunması gereken, görgü kurallarının raftan indirilip uygulanması gereken alanlar.

Yaşlıyı, hamileyi, engelliyi görmezden gelip koltuğa “babası yaptırmış” edasıyla yayılıp oturmak, bir tercih değil; vicdansızlığın göstergesi.........

© Yeni Ankara