Ramazan Bayramı kapımızı çaldığında, aklımıza ilk gelen nedir? Tatil mi, yoksa bir aylık orucun şükrüyle yoğrulmuş manevi bir diriliş mi? Muhammed (S.A.V.) bu mübarek günü nasıl yaşardı? Sahabe, bayramı hangi ruhla idrak ederdi? Ve bugün, bayramlarımız gerçekten bayram mı, yoksa yalnızca bir “tatil aralığı” mı?

Asr-ı Saadet’e baktığımızda tablo nettir. Peygamber Efendimiz, Hazreti Muhammed (S.A.V.), Ramazan Bayramı’nı ibadet, neşe ve paylaşmanın iç içe geçtiği bir gün olarak yaşardı. Sabah erken kalkar, gusül alır, en temiz ve güzel elbiselerini giyer, misvak kullanır, güzel koku sürünürdü. Namaza çıkmadan önce tek sayıda hurma yerdi; bu, bayram sabahının sünnetiydi. Musallâya yürüyerek gider, yol boyunca tekbir getirirdi. Bayram namazı cemaatle eda edilir, hutbe dinlenir ve dönüşte farklı bir yol tercih edilirdi. Kadınlar, gençler ve çocuklar da bu manevi........

© Yeni Ankara