menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Rabbimin Şâfî isminin tecellisini gördüm Toroslar'da, Amanoslar'da…

8 0
11.11.2026

Bir yaprağın damarında, bir ağacın kökünde, bir damla suyun yolculuğunda Rabbimin hikmetini aradım…

Yıllardır Toroslar'da, Amanoslar'da dolaşıyorum. Kimi zaman bir bitkinin peşinde, kimi zaman bir ağacın kökünde saklı kalmış bir sırrın izinde, kimi zaman da bir köylünün anlattığı eski bir hikâyenin içinde buluyorum kendimi.

Fakat zamanla anladım ki benim yolculuğum yalnızca bitkileri tanıma, yağlarını çıkarma, özlerini araştırma yolculuğu değilmiş.

Ben bu dağlarda yürürken Rabbimin Şâfî ismini tefekkür ettim.

Bazen bir bitkinin küçücük yaprağında…Bazen toprağın derinliklerine uzanan bir ağacın kökünde…Bazen yüzünde yılların izini taşıyan yaşlı bir insanın hikmetli sözünde…Bazen sabahın ilk saatlerinde dağların üzerine çöken pusun sessizliğinde…Bazen kayaların arasından ince ince süzülüp sonra çağlayarak akan bir suyun sesinde…Bazen de rüzgârın bir ağacın dallarıyla konuşur gibi esişinde…

Her defasında kendime sordum:

Bu muhteşem düzenin sahibi kim? Bu kadar farklı yaratılışın içinde insanın göremediği nice hikmetler saklayan kim?

Ve anladım ki insan bazen bir dağın zirvesine çıkar ama asıl yükseliş gönlünün derinliklerinde başlar.

Bir yaprağın damarlarında saklı hikmet…

Bir bitkinin yaprağını elime alıyorum. Damarlarına bakıyorum. Rengine, kokusuna, dokusuna, yetiştiği toprağa, gördüğü güneşe, aldığı suya dikkat ediyorum.

Birbirinden farklı binlerce bitki…

Kiminin yaprağı kokulu, kiminin kökü kıymetli, kiminin tohumu yağlı, kiminin çiçeği narin…

Her birinin kendine özgü bir yaratılışı, kendine özgü özellikleri var.

İnsan bunları araştırdıkça kendi bilgisinin ne kadar sınırlı olduğunu daha iyi anlıyor.

Bir yaprağın içinde saklı kimyasal bileşenleri laboratuvarda inceleyebiliyoruz. Uçucu yağını çıkarabiliyor, özünü analiz edebiliyor, hangi bileşenleri taşıdığını araştırabiliyoruz.

Ama bütün bu imkânların karşısında insanın kendisine sorması gereken bir soru var:

Biz keşfediyoruz; peki, keşfettiğimiz bu muhteşem düzeni kim yarattı?

Şifayı veren Allah'tır. Bitkiler, su, toprak ve diğer nimetler ise O'nun yarattığı imkânlar ve şifaya vesile kıldığı nimetlerdir.

Bir ağacın kökünde sabrı gördüm…

Dağlarda bazen yüzlerce yıllık bir ağacın karşısında duruyorum.

Gövdesi yorgun, dalları rüzgârla eğilmiş, kökleri taşların arasına kadar uzanmış…

Yıllardır orada. Kışın soğuğunu, yazın sıcağını, fırtınayı, kuraklığı yaşamış.

Ama kökleri toprağa tutunmaya devam etmiş.

İnsan da........

© Yeni Ankara