Ev işi köleliktir. Seni özgürleştirdik, 

mutfaktan çıkardık dediler.

Mutfaktaki işini bırakmadan fabrikaya gönderdiler.

Patronun kapısında sekiz saat çalışmaya ‘özgürlük’ adını verdiler.

Sen, köleliğin ve özgürlüğün ne demek olduğunu ve bedelinin ne olacağını tahmin edemedin.

Seni ekonomik bağımsızlığa kavuşturacağız dediler.

Maaşa, krediye, kiraya ve tüketime bağımlı bir hâle geldiğini içselleştiremedin.

Eskiden yalnız evin yükünü taşıyordun.

Modern düzen omzuna bir de piyasanın yükünü ekledi.

Gözünü o kadar boyadılar ki göremedin.

Emeğini fabrikada, bedenini vitrinde pazarladılar.

Özgürlük denen şey seni o kadar büyülemişti ki hissedemedin bile.

Kendi annene, babana, çocuğuna bakınca “çalışmıyor” dediler.

Oysa bir şirketin kreşinde başkasının çocuğuna bakınca “üretime katılmış” kabul ettiler.

Çocuğuna daha iyi bir gelecek sunmak için evden çıktın, işe koştun.

Kazandığın parayla ona bilgisayar aldın, cep telefonu aldın, her türlü imkânı sundun.

Ama sen onun geleceği için işyerinde ter dökerken, çocuğunu senin yerine ekranların yetiştirdiğini göremedin.

Seni çocuğundan uzaklaştıran düzenin, aradaki boşluğu bilgisayar ve cep telefonuyla dolduracağına ve senin çocuğuna sahip çıkabileceğine kafa bile yormadın.

Odasından çıkmayan, ekmek almaya bile gitmeyen, büyüklerini tanımayan, çevresine saygı göstermeyen çocuğunun gözlerine baktığında bile bunun neden olduğunu kavrayamadın.

Modern kapitalizmin ölçtüğü şey kadının emeğinin değeri mi, yoksa o emeğin piyasaya para kazandırıp kazandırmadığı mıydı? gerçeğine kafa yormadın.

Otomobil satacaklar...

Senin bedenini kullandılar.

Kıyafet satacaklar...

Senin bedenini kullandılar.

Yine senin bedenini kullandılar.

Bedenini bir satış aracına dönüştürdükleri gerçeğini hesap edemedin.

Seni üretimin ucuz işçisi yaptılar.

Sonra tüketimin reklam yüzüne çevirdiler.

Oysa sen evlenmek, yuva kurmak istiyordun.

Önüne sırayla diploma, iş, kariyer, ev, araba koydular.

Hepsini tamamlamadan evlenemeyeceğine........

© Yeni Akit