|
İsmail Çakırİnsaniyet |
Ne zaman köye gitsem onu köy meydanındaki bankta sırtını duvara yaslamış oturur halde görürdüm. Çoğunlukla yalnız olur, sessizce etrafı...
– Yengeee, yengeee… Korktum, yanımda dur. – Yenge karnım acıktı. – Yenge sen nerde çalışıyorsun? – Bu çiçeği bana verir misin?...