Değerli okuyucularımız,İnsan bu dünyaya sadece mal biriktirmek için değil; gönül kazanmak, iyilik yapmak ve ardında güzel bir iz bırakmak için gönderilmiştir. Ne var ki hâlâ bu can bu nefesi taşırken iyilikten, yardımseverlikten ve cömertlikten habersiz nice biçare insanlarımız bulunmaktadır. Paralarının, mallarının ve mülklerinin hesabı yoktur; fakat bir fakirin elinden tutmak, bir muhtaca yardım etmek, hayırsever olmak, vicdanlı ve merhametli bir insan olabilmek akıllarının ucuna bile gelmez.Oysa dünya malı geçicidir. İnsan bu dünyadan göçüp gittiğinde geriye ne altın kalır ne de servet. Geride kalan tek şey, yapılan iyilikler ve kazanılan dualardır. Yüce Rabbimiz Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurmaktadır:“Sevdiğiniz şeylerden Allah yolunda harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz.”(Âl-i İmrân, 3/92)Gerçek iyilik, insanın en sevdiği şeylerden başkalarına da pay ayırabilmesidir. Malını sadece kendisi için biriktiren kişi aslında fakirdir; çünkü kalbi paylaşmanın huzurundan mahrumdur. Oysa paylaşan insan hem........

© Van Havadis