İyiler iyiliklerini de yanında götürdüler…
Birilerinden bahsedilirken “iyi insan” diye tarif edilmesi sizce de ona verilebilecek en yüksek değer, en övgü dolu bir haslet, en asil bir rütbe değil midir?!..
İyi insanlar bu dünyanın süsü gibidirler. Bu hayatta en iyi ve en güzel olanı yaşamak için ne varsa, onlarsız herhâlde hep eksik olurdu, hayal olurdu. Hayatın sevilecek bir yanı da kalmazdı!..
Çünkü iyi insanlar koku satanlar gibidirler. Hiçbir istifademiz olmasa da kokusundan faydalanırız...
Şimdilerde ise herhâlde çoğumuz aynen şöyle düşünüyoruz; maalesef ki iyi insanlar neredeyse parmakla gösterilecek kadar azaldı.
İyiliği tam manasıyla anlamanın, iyi insanları tanımakla olduğuna inananlardanım.
Sevdiklerimizle yakınlık derecesine bağlı olarak ilişkilerimizde, onlara ya da bazen de hiç tanımadığımız kişilere, maddi ya da manevi küçük ya da büyük fayda sağladığımız her şeye iyilik diyebiliriz. Yeter ki sonucunda kimse hiç zarar görmesin, bunu yaparken de şahsi hiçbir menfaat olmasın.
Öyleyse darda kalan insanların sıkıntısını gidermeyi ya da sevindirmeyi kalpten isteyerek, bu niyetle yani sadece yüce Allah’ın rızasından başka beklentisi olmadan yapılanlar var ya; işte iyilik kelimesinin en güzel karşılığı bu ve bunu hayatı boyunca inanarak yapmanın........
