Hiç ama hiç unutamayacağı Gülşah’ının tebessüm dolu, sevgiyle bakan tertemiz yüzü hiç gözünün önünden gitmiyordu.

Açana vur bir yumruk!

Olana vur bir yumruk!

Olana vur bir yumruk!

Yapana vur bir yumruk!

Rast gitti talihleri,

Yazana vur bir yumruk!

Bursa, tepelerin, kuş konmaz, kervan geçmez dağların arkasında çoktan kalmıştı. Doru atının üzerinde başını kaldırdı. Koyu lacivert derinlikler üzerinde hızla koşuşan gri bulutlara ve boşluklarda yanıp sönen, sanki ötelerden kendine göz kırpan yıldızlara baktı Doğan Bey. Kafasında Yıldırım Han’ın fermanı, sütanacığının müşfik bakışları ve muhterem amcacığı Süleyman Çelebi’nin ve hepsinden de mühimi hocası Emîr Sultan hazretlerinin merhamet dolu duâları ve paşaların güven ifade eden takdir ve teşekkürleri uğulduyordu. Hiç ama hiç unutamayacağı Gülşah’ının tebessüm dolu, sevgiyle bakan tertemiz yüzü hiç gözünün önünden gitmiyordu.

Hamdolsun........

© Türkiye