Erkara kulaklarına inanamadı, daha dikkat kesildi. “Bu değirmenin suyu da nereden geliyor?” diye geçirdi içinden.

Şehir çok, Bursa başka, Hakan çok, sen başkasın,

Tarih yerli yerinde, olduğu gibi kalsın.

Çalıp çırpana hasım, mazluma da duldasın.

Sağlam askerlerin var, kan yine o eski kan,

Milletin kalbindesin, ey Sultan Yıldırım Han.

Hakan, tevazu ehli, alkışta yoktur gözü,

Ne derse onu yapar, kanundur elbet sözü.

Uzun söze ne hacet, hizmettir işin özü.

O gelince Bursa’ya, tam hâkim oldu Furkan,

Rüzgârdan da hızlısın, ey Sultan Yıldırım Han.

Karşısındaki, üstadı meşhur Seyyid Vâiz İbrahim Efendinin getirmiş olduğu altın torbalara bakıyor, dimağı karıncalanmış gibi düşünemiyordu. Hizmetçinin uzatmış olduğu maşrapayı bir yudumda içince, biraz açıldı. Pencere yanındakilerin konuştuklarını duydu;

- Son olarak beş yüz bin sarı vermişler.

- Ona yakın da halktan toplanmış.

- Geçen sene daha fazlası........

© Türkiye