Türkiye’de her şeyi yakıp yıkmayı, kırıp dökmeyi marifet zanneden, bu marifetini de muhalefet zanneden bir kitle var.

Birini sevmemeniz yetmez, onlar gibi, onlar kadar sevmemelisiniz. Hatta en çok siz sevmemelisiniz ki makbul insan olasınız.

Bir şeyleri eleştirdiklerinde, onu siz de çok eleştirmelisiniz. Onlara yeteceği kadar. Onların bakışları size döndüğünde onların istediğini yapıyor olmalısınız. Yoksa uğraşırlar.

En son boykotçu kitle profilinde gördük onları. Sevmedikleri ne kadar şirket, marka, kişi varsa hepsini İmamoğlu operasyonuna tepki kazanına atıverdiler. Nasılsa kim ne diyecek ki?

“Yahu bunu niye linç ediyorsunuz?” diye soran mı oldu? “Nee? Sen boykotumuza mı karışıyorsun? Yoksa boykota mı karşısın? Arkadaşlar hücum…”

Ünlüler geçmişten beri bu tayfayla iyi geçindiler. Tarkan’dır, Cem Yılmaz’dır, Athena Gökhan’dır, her istediklerini yaptılar.

Ama bu kez, bu operasyonda aklı başında, kulağı delik birçok insan “Yarın mahcup olacağımız bir şey çıkarsa…” deyip sessiz kaldı.

Ya da “hükûmete olan karşıtlığımızı bir başkasının siyasi kariyerine yontmak isteyenlerin oyununa gelmeyelim, bu işte bir film dönüyor” dediler.

Vay! Ateş seni kim yaktı! Ne Tarkan........

© Türkiye