Geçtiğimiz günlerde yeni Orta Vadeli Program açıklandı. Enflasyonda ‘tek hane’ bu yıl için hedeflenmişti ama 3 yıl ileri atıldı. Bu durum, piyasalarda önce biraz negatif algılansa da gerçekçi hedef ya da beklentiler paralelinde hedef belirleme açısından olumlu bulunabilir. Bir başka yönden ‘yine mi hedef tutmadı’ gibi pesimist bir bakış açısına da sebep oldu bazı kesimlerde. Zaman uzadı ama hedef değişmedi: Tek hane... Bu yolda gidişte bir yandan kararlılık beyanı varken, diğer yandan piyasa ve hane halklarının beklentilerinin hedefe yaklaşmış olmasını da çok önemli buluyorum.

Evet, hedef tek hane, kararlılık Merkez Bankası ile birlikte ekonomi yönetiminde. Fakat Türkiye’de ve birçok ülkede enflasyonla mücadelede akla ilk gelen araç faiz silahı oluyor. Enflasyon dalgası her vurduğunda gözler Merkez Bankalarına çevriliyor, ilk soru şu: Faiz ne kadar artacak? Kabul edelim; sadece faiz artırarak enflasyonu düşürmeye çalışmak, bir motorun hararetini sadece vitesi boşa alarak düşürmeye benzer. Arabayı yavaşlatırsınız ama motoru yakma riskiniz (yani ekonomiyi durdurma/resesyon tehlikesi) hep baki kalır.

Nitekim dünyada da işler sadece faizle yürümüyor. ABD (Fed) ve Avrupa (ECB) gibi devler, faizin yanında paranın miktarını doğrudan azaltan yöntemler (Miktarsal Sıkılaştırma-QT) uyguluyorlar. Tıpkı Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası (TCMB) gibi. Bankaların kredi musluklarına kelepçeler takıyorlar, peşinat oranlarını artırıyorlar. Kısacası paraya ulaşmayı fiziksel olarak zorlaştırıyorlar. Geçtiğimiz günlerde açıklanan rakamlar bu tedbirin işe yaradığını gösterdi aslında. Tüketici kredilerinde son 32 ayın en düşük seviyesi görülmüş ama ülkemizde bütün politikaların dışında, kırılamayan bir set var.........

© Türkiye