Ubeydullah-ı Ahrâr hazretlerinin zamânında bir genç vardı ki, bu büyük velîyi çok severdi.

Ama bâzen nefsine uyup günah işlerdi.

Yine bir gün şeytana uyup günah olan bir iş yapıyordu.

Bu zâtın sesini duydu.

Ve toparlandı birden...

Zîrâ büyük zât, o gence;

“Dur, sakın yapma! O iş günahtır” diye........

© Türkiye