Savunma sanayiinde uzun süre AR-GE, tasarım, yeni ürünler üzerinden konuşuldu. İnsansız sistemler, platform projeleri, yerli alt sistemler… Ancak son beş yıldaki asıl kırılma, tasarım başarısından ziyade, bu tasarımların sistematik ve sürdürülebilir seri üretime dönüştürülmesinde yaşandı. Artık gündem, kavramsal tasarımdan, prototipten çok, üretim hattı ve kapasite planlaması haline gelmiş durumda.

Savunma ve havacılık ihracatının 10 milyar dolar seviyesini aşması, sadece ticari bir performans göstergesi değil. Bu verinin bize gösterdiği, üretim süreklilik kazanıyor, müşteri coğrafyası genişliyor. Seri üretim, çok müşteri.

Türkiye’nin içinde bulunduğu güvenlik kuşağı, Karadeniz’den Doğu Akdeniz’e ve Suriye güneylerine, Kafkasya’dan Balkanlara ve Orta Doğu’ya uzanan hatlar olarak tanımlanabilir. Türkiye’nin kalbi olduğu Türk İslam kültür kuşağı ise biraz daha yukarıdan bakışla, Doğu Asya’dan Afrika’ya uzanan hilalî hattır. Güvenlik ve kültür kuşağımız savunma sanayii için sadece bir pazar değil, aynı zamanda ülkemiz için stratejik bir sorumluluk alanı da. Bu coğrafyada güvenlik mimarisi hızla değişirken, tedarik zincirleri kırılganlaşırken ve büyük güç rekabeti sertleşirken, savunma sanayiinde “ölçek” bir caydırıcılık unsuru hâline gelmektedir. Ölçekli üretim kapasitesi, kriz dönemlerinde dışa bağımlılığı azaltacak; müttefikler nezdinde güvenilir tedarikçi algısını güçlendirecek, müttefik adaylarının ittifaka dahil olmasını da teşvik edecektir. Buna jeopolitik ağırlığın sanayi boyutu diyebiliriz.

İşte,........

© Türkgün