Türkçeyi “kültürel asimilasyon” gerekçesiyle çocuklarına öğretmeyenler bir yana, herhangi bir Türk’ten ayırt edilemeyen duru ve akıcı Türkçeleriyle binlerce Suriyeli çocuk Türkiye’den ayrılıyor. Bu çocuklarla yapılan röportajlara kulak vermek lazım. Türkiye’den sevgi ve özlem dolu sözcüklerle bahsederken yanaklarından yaşlar süzülen bu çocukların masumiyeti insana garip duygular yaşatıyor.

Anne ve babaları mülteci olarak Türkiye’ye gelen bu çocuklar, şimdi bilmedikleri bir ülkeye mülteci olarak gidiyorlar. Bu topraklarda dünyaya gelip, bu bayrağın altında büyüyüp, bu vatanın ortak dilini benimsediler... Gittikleri Suriye’de hala güzel dilimizle konuşuyorlar. Hemen hepsi, kendisini Arapçadan daha iyi ve akıcı olarak Türk dilinde ifade ediyor. Bu yeni vatana ayak uydurmaya çalışırken burayı, buradaki arkadaşlarını, okuldaki öğretmenlerini, taşıyla toprağıyla Türkiye’mizin bütün güzelliklerini özleyecekler. Onları “Zafer Turizm”in otobüslerine koyup Beşar Esad’ın Suriye’sine göndermekle tehdit........

© Türkgün