İnsanlık tarihinde belki de çocukların ilk kez bu denli merkeze yerleştiği bir zaman dilimindeyiz. Evin düzeninden ebeveynin diline kadar her şey çocuğa göre ayarlanıyor. Evler onun için sessizleşiyor. Cümleler onun için yumuşatılıyor. Yaşamlar onun rahatı için törpüleniyor. 

Çocuğun bu yeniden keşfi psikoloji biliminin ve uzman görüşlerinin şekillendirdiği yeni bir ebeveynlik pratiği doğuruyor. Dünyanın merkezine yerleşen çocuklar kitapların, pedagogların, uzman tavsiyelerinin süzgecinden geçirilerek büyütülüyor. 

Bu yeni dünyada birçok çocuk cam bir fanusun içinde yetiştirilmek istenen hassas bir bitkiden farksızdır. Bu yöntemin doğru mu yanlış mı olduğu, yahut insanlık tarihinde ne kadar yeni olduğu ayrı bir tartışma. Fakat şu bir gerçek ki birçok anne-babanın dünyasında çocuk merkezli bir hayat tarzı neredeyse kural haline geldi. Anne babalar, çocukları “travma yaşamasın”, “özgüvenini yitirmesin” diye ip üstünde binbir cambazlık sergiliyor. Çocuğun ruh........

© Türkgün