Bu tabirin asıl kaynağı Cumhuriyet gazetesi yazarı İlhan Selçuk’un seneler evvel kaleme aldığı “Gardırop Atatürkçülüğü” başlıklı yazısıdır.

Atatürk’ü kılık kıyafete, slogana, heykele, postere indirgeyerek onu şekilsel olarak yeniden üreten sahte Atatürkçüler için İlhan Selçuk bu tanımlamayı yapıyordu. 

Milliyetçilik muhitinde de gardırop Atatürkçüsüne çok benzeyen gardırop milliyetçileri vardır ki fikirleri üzerlerinde taşımaz, ihtiyaç halinde askıya asar veya indirirler.

İYİ Parti’nin hikâyesi böyle başlamıştır.

Siyasi yolculuğuna milliyetçiliği üzerinden sıyırarak başlayan İYİ Parti’nin kurucuları “İdeolojik kaygımız yok”, “Türk milliyetçiliği yapmayacağız” diyerek geçmişteki değerlerinden bir çırpıda soyunmuşlardı.

Milliyetçiliği gardırobun bir köşesine tıkıştırmışlar,  sipariş üzre gelen “demokrasi” esvabıyla altılı masaya oturmuşlardı.

Nitekim masadaki dostlarıyla beraber iktidar olacaklardı…

İYİ Parti NATO’cu, Batıcı, liberal, sosyal demokrat tonlarını taşıyan rengârenk demokrasi esvabıyla her kesime güzel görünmeye çalışan bir siyasi manken gibi bir süre gezindi.

Bir yandan da kurucu genel başkanının ifadesiyle HDP'yi Kürtlerin siyasi temsilcisi ilan eden bu parti HDP'yle el ele vererek CHP'nin belediye başkan adaylarının seçim kazanması için ter dökmekten çekinmedi. 

Bu da yetmedi, HDP'yle ve PKK'yla bir ve beraber olarak ortak Cumhurbaşkanı adayları olarak Kemal Kılıçdaroğlu’na oy istediler.

HDP Eş Genel Başkanı Pervin Buldan’ın........

© Türkgün