Bir miting alanını düşünün.

Binlerce insan aynı sloganı, sanki görünmez bir koro şefi tarafından yönetiliyormuşçasına tekrar ediyor. Yüzlerde sarsılmaz bir inanç, havada yoğun bir gerilim…

O an kalabalık yalnızca kürsüdeki “lideri” dinlemez.

Kendi içindeki bastırılmış sesi dinler.

Çünkü insanın ruhunda derin bir mağara vardır.

Carl Gustav Jung buna “Gölge” der.

Bu mağara; bastırılmış arzuların, utançla saklanan öfkelerin ve korkuyla zincirlenmiş ihtirasların karanlık odasıdır.

Gölge, bilinçten sürülmüş ama asla yok olmamış bir hayalet gibidir.

Kapıyı kilitlediğinizi sanırsınız… ama o hayalet yüzme bilir.

Onu görmezden gelen birey, kendi içindeki karanlığı büyütür.

Ve bastırılan her şey, bir gün geri dönmek için güç toplar.

Bu dönüş yalnızca bireysel değildir.

Toplumlar da kendi gölgelerini üretir.

Bastırılmış öfke kolektif bilinçdışında biriktikçe, bir gün patlar.

Ve o an insanlar yalnızca öfkelenmez—

içlerindeki karanlığı meşrulaştıracak bir lider ararlar.

İşte modern iktidar tam burada doğar.

Bugünün iktidarları gölgeyle savaşmaz.

Onu yönetir. Onu organize eder. Onu “gurur” diye kitlelere geri satar.

Sahnede “Demokrasi!” oynanır.

Perde arkasında korku yönetilir.

Trump dönemi, kolektif gölgenin sahneye çıktığı büyük bir gösteriydi.

“Amerika’yı Yeniden Büyük Yap” sloganı yalnızca ekonomik bir vaat değildi;

kaybedilmiş bir üstünlük........

© Tigris Haber