Ένα σκάνδαλο την ημέρα, μέχρι να μη μας κάνει εντύπωση… κανένα
Μια κοινωνία δεν καταρρέει όταν αποκαλύπτονται τα σκάνδαλά της. Καταρρέει όταν παύει να θεωρεί ότι τα σκάνδαλα αποτελούν λόγο κατάρρευσης
Η απάτη μας έχει γίνει εθισμός. Κάτι σαν εθιμικό δίκαιο, το οποίο έως και κατανοούμε με τον ίδιο μηχανισμό που λειτουργεί η εξάρτηση. Στην αρχή παίρνεις μικρή δόση, στη συνέχεια μεγαλύτερη, ακολούθως ακόμη μεγαλύτερη και πάει λέγοντας.
Αυτό συμβαίνει πλέον με την ελληνική κοινωνία, η οποία βρίσκεται για άλλη μια φορά μάρτυρας αδιανόητων καταστάσεων με σειρά αθλητικών ή… γαστρονομιών σκανδάλων να πυροβολούν ό,τι έχει απομείνει όρθιο ως αντίληψη περί νομιμότητας και πλούτου.
Πολύ λιγότερο έκπληκτοι από ό,τι θα έπρεπε, μέσα σε ελάχιστες ώρες οι πολίτες αυτής της χώρας δέχονται ριπές δυσωδίας, φτιαγμένες από στημένα παιχνίδια, πουλημένους διαιτητές, αλυσίδες τροφίμων που καταπίνουν αποδείξεις και εκατομμύρια ευρώ, μασώντας μαζί με το χρήμα και την αγανάκτηση που θα έπρεπε να έχουμε- αλλά δεν- για όσα συμβαίνουν γύρω μας, υπό τη θηριώδη ανοχή, ανικανότητα, η τεχνητή ανικανότητα των θεσμών, την ίδια ώρα που η μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας μετράει τα κέρματα στα σούπερ μάρκετ και καταπίνει πρότυπα life style τα οποία ίσως στο μέλλον οδηγηθούν στη φυλακή, ίσως πάλι και όχι.
Το πιο οδυνηρό από όλα αυτά, είναι το «πολύ λιγότερο έκπληκτοι από ό,τι θα έπρεπε», πράγμα που........
