Mercadona ocupa portadas constantes polas súas cifras récord de facturación e un suposto modelo idílico de relacións laborais. Repítennos ata a saciedade que é unha empresa modélica, o orgullo do capitalismo patrio. Pero la realidade que se vive dentro das súas tendas e bloques loxísticos dista moito dos publirreportaxes pagados. Detrás dos uniformes pulcros e da aparente paz social agóndese unha das maquinarias de control e represión sindical máis sutiles e eficaces do noso país.

O chamado «Modelo de Calidade Total» de Juan Roig non é máis ca un sistema de control social absoluto. 

En Mercadona, a disidencia laboral págase cara. A estratexia da dirección pasa por impor un sindicalismo de concertación dócil e domesticado, cómodo para os intereses da empresa. As siglas sindicais maioritarias operan a miúdo como meras extensións da dirección de recursos humanos, validando convenios colectivos que perpetúan a precariedade e a máxima flexibilidade horaria a costa da conciliación dos cadros de persoal.

A verdadeira represión........

© Tercera Información