Vivimos atrapados entre dous inimigos da clase traballadora, e convén non confundilos, pero tampouco separalos de máis: por unha banda, a ultradereita fascista, abertamente antiobreira, que medra alimentándose do medo e da desesperación que outros xeran; por outra, un progresismo domesticado que administra esa mesma miseria sen intención nin capacidade de acabar con ela. Ningún dos dous nos representa. Ningún dos dous nos libera.

A caridade non é xustiza

Cando a socialdemocracia goberna, ofrécenos programas, subsidios, «axudas»: esmola institucionalizada presentada como conquista social. Pero disfrazar a esmola de solidariedade non a fai menos humillante. A........

© Tercera Información