A democracia de papel: por que a clase traballadora vota pero non goberna
Nunca me considerei un político. Nin o son nin creo que queira selo. Nunha ocasión aceptei encabezar unha candidatura municipal de esquerdas porque sempre defendín unha idea moi sinxela: os traballadores e as traballadoras debemos tomar as rendas das nosas propias vidas. Non podemos limitarnos a delegar o noso futuro en persoas que, demasiadas veces, nin comparten os nosos intereses nin coñecen de primeira man os problemas cotiáns da maioría social.
Aquela experiencia deixoume un ensinamento que aínda hoxe considero unha das grandes carencias do noso sistema democrático: todo parece estar deseñado para dificultar que un traballador participe activamente en política.
Non falo de teorías conspirativas. Falo dunha realidade material.
UNHA IGUALDADE QUE SÓ EXISTE SOBRE O PAPEL
Din que vivimos nunha democracia onde calquera pode presentarse a unhas eleccións. Formalmente é certo. Materialmente, non.
Quen traballa por conta allea ten que seguir cumprindo a súa xornada laboral, asistir a plenos, comisións e reunións, estudar expedientes, atender a cidadanía e, ademais, intentar manter unha vida familiar e persoal. En moitos casos, mesmo soportando presións ou o medo a represalias laborais por exercer unha representación democrática lexítima.
Mentres tanto, outros colectivos contan con mecanismos que facilitan esa participación pública. É lóxico que existan dereitos para garantir o exercicio de responsabilidades institucionais. O que deixa de ser lóxico é que eses dereitos non alcancen por igual a quen vive exclusivamente do seu salario.
Ao final, participar en política acaba sendo un luxo que moitos traballadores non poden permitirse. As leis poden dicir que todos somos iguais perante as urnas, pero a realidade demostra que non todos partimos das mesmas condicións para representar a cidadanía. E cando a igualdade só existe sobre o papel, deixa de ser igualdade para se converter en propaganda.
O CLASISMO QUE NINGUÉN QUERE NOMEAR
O resultado salta á vista. As institucións énchense de profesionais da........
