Οταν συμβαίνει κάτι οδυνηρό, όπως ο χαμός των φιλάθλων του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία, ο τραγικός θάνατος των εργαζόμενων γυναικών στο εργοστάσιο, το προχθεσινό δυστύχημα με τους μετανάστες στη Χίο (για να μείνω στα πρόσφατα), ο θεατής ανυπομονεί. Θέλει κάτι εξίσου ισχυρό, μια αντι-οδύνη, την απόσβεση της είδησης, συνήθως την ακαριαία εύρεση και τιμωρία του ενόχου. Ωσάν η  τιμωρία να εξαφανίζει το δυστύχημα, να αποκαθιστά την ψυχική ισορροπία των τηλεθεατών. Αυτή η συμβολική συμμετρία, δυστυχήματος – τιμωρίας,  απαιτεί μια ακαριαία είδηση, αντίστοιχου επικοινωνιακού ύψους. «Ο δράστης είναι αυτός». Τελεία. Ενα συγκεκριμένο πρόσωπο, ένας υπερπροσδιορισμένος ρόλος. Ο ιδεολογικός μανδύας ποικίλλει. Ομως η δομή είναι πάντα η ίδια. Συνήθως οι πληροφορίες για το........

© Ta Nea