Στη δημόσια σφαίρα η ιδιότητα του φιλοσόφου αντιμετωπίζεται ενίοτε με αμηχανία, υποβιβαζόμενη σε μουσειακό κατάλοιπο ή σε άγονη θεωρητικολογία στερούμενη πρακτικής αξίας. Εντούτοις η φιλοσοφία συνιστά πρωτίστως ζώσα πρακτική, μέθοδο συνυφασμένη με την τέχνη του βίου και με βλέψη την εμβάθυνση της αυτονομίας μας. Εταιρείες όπως η Anthropic, η DeepMind και η OpenAI προσλαμβάνουν φιλοσόφους, αδημονώντας να θωρακίσουν κανονιστικά τα προϊόντα τους, δεδομένου ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν συνιστά απλώς τεχνικό πρόβλημα, αλλά ηθικό, πολιτικό και ανθρωπολογικό ζήτημα.

Οι φιλόσοφοι – τουλάχιστον όσοι αναλαμβάνουν το πρόταγμα της αυτονομίας – απεκδύονται πλέον τον ρόλο του κήνσορα εκ των υστέρων. Εισέρχονται, όταν δεν πρόκειται για αποστόλους του ευαγγελίου μιας τεχνικής εσχατολογίας ή προφήτες μιας επικείμενης τεχνοσυντέλειας, ως συνδιαμορφωτές της τεχνητής νοημοσύνης στα εργαστήρια, επιφορτισμένοι με το άχαρο καθήκον να τιθασεύσουν τους μαθητευόμενους μάγους ευελπιστώντας να υπερασπιστούν την ανθρωπινότητά μας ενώπιον της αλγοριθμικής κυριαρχίας.

Η παρουσία τους κρίνεται απαραίτητη λόγω ομόριζων αναγκαιοτήτων. Οι φιλόσοφοι συνεισφέρουν στην ευθυγράμμιση της μηχανής με θεμελιώδεις αξίες, κωδικοποιώντας τες σε λειτουργικούς κανόνες, ώστε αυτή να μην καθίσταται........

© Ta Nea