Η τελευταία στήλη της σεζόν πάντα έχει τόνο προσωπικό. Για όσα συνέβησαν, όσα δεν συνέβησαν, όσα δεν έπρεπε να συμβούν. Γέλια, κλάματα, ένα μείγμα που, λίγο πριν από τον τερματισμό, το αναπολείς και χαμογελάς. Γιατί τα κατάφερες και φέτος. Κι ας γίνεται όλο και πιο δύσκολο κάθε χρονιά. Ανατροπές σε ανακατευθύνουν διαρκώς και διαπιστώνεις πως κάθε υπέρβαση που πετυχαίνεις, κόντρα στην κατασκευαστική σου δυσανεξία στην αλλαγή, αποτελεί μια νίκη. Αυτή η χρονιά όμως είχε και αλλαγές δυσβάσταχτες. Τη μόνη μη αναστρέψιμη. Τον θάνατο. Ενός ανθρώπου φωτεινού που απέφευγε συστηματικά τα φώτα. Σε βαθμό, που οι περισσότεροι άκουσαν για εκείνον όταν έφυγε από τη ζωή, εκείνο το πρωινό του Σαββάτου 2 Μαΐου. Λίγοι γνώριζαν ότι ήταν πίσω από την επιτυχία των Zeus n Dione, της μεγαλύτερης ελληνικής αυτοκρατορίας χειροποίητης μόδας, η ήρεμη δύναμη.

Ο Γιάννης Κολοτούρας ήταν ένα παράξενο μείγμα. Υπερβολικά........

© Ta Nea