Diğer

09 Eylül 2025

Kaynak: Sosyal medya

İktidar “sonunda” ana muhalefet partisinin il başkanlığını da “ana muhalefet”e karşı ablukaya aldı. “Sonunda” yazdım ama, kiminin “darbe” dediği bu silsile elbette “son” değil; “daha görecek neler var çocuklar!”

Cümlenin girişini “iktidar sonunda” diye tırnak içine alsam, başka bir mana da çıkar ortaya. Çünkü “sonunu gören” lakin görüp de “sonunu” istemeyen iktidarların, hele despotik rejimlerin “sonunda” ve “en sonunda” neler yapabileceğini tam tahmin edemesek de tarihteki örneklerinden biliriz. Yine de “eninde sonunda” bir “son” gelir!

“Darbe” denince bir kere, “karşıdevrimler” de gelir akla. “Karşı”yı çarşıya yollarsan, tek başına “devrimler” de kalır; ya akılda ya hayalde ya da hayatın fırtınalarında.

Aşağıdaki esas yazı, ne zaman nasıl ve ne tür bir ortamda biteceğini bilemediğim ömrümün, bilebildiğim onlarca yılının hayali, aklımın ve kalbimin hem kaderi hem kederi. Hepsinden daha önemlisi, “umut” dediğimiz hissiyatın ve onu beslemiş olan tarihi mücadelelerin, insanın dünyayı değiştirme tarihinin, aklımdaki ve kalbimdeki sürekliliği.

O yazıyı yıllar yıllar önce yazmışım. Sonra da hemen önüne yazdığım “italik” girişi ekleyip bir yıl önce yine yazmışım. Bugün de yeni bir giriş yaptığım gibi. Şimdi yine, yeniden. Müsaade ederseniz, öncelikle kendim için. En kara günlerde bile, umudumu dik tutabilmek için.

Duygusu ve umudu biraz olsun size de geçerse, “en kötü günler”in bile giderek daha çok insanın içinde “iyilik” umudu ve azmini büyüttüğünü, tarih hemen size de fısıldayacaktır. Çünkü hayat karardıkça, karartıldıkça; ışığa özlem de büyür. Belki bir “dolunay” olur, hatta “kızıl bir ay” denk gelir; belki gelip geçer… belki de güneş açar inadına.

Filistin protestosunda bile “Cumhurbaşkanı’na hakaret” diye kendi vatandaşını avlayan, o konuda bile “ikiyüzlü” olan, her “karşı”yı emir-komuta “yargı”sıyla ve polis barikatlarıyla, gazıyla, copuyla karşılayıp hayatı karartan bir rejime karşı, umuda ve birbirinize sarılmayıp........

© T24