Aslında başlık şöyle olmalı: ‘Google’dan Önce Bilmiyorduk, Google’dan Sonra Bilmediğimizi de Bilmiyoruz!’. Uzun başlık okunmaz diye daha az çarpıcı bir başlığı göze aldım! Yazık.

Bir zamanlar ‘bilmiyorum’ demek normaldi. İnsan önce bilmediğini kabul eder ve sonra onu öğrenmek için çabalardı. Artık ‘bilmiyorum, emin değilim’ diyen insan kalmadı. Çünkü artık Google var. Google biliyorsa, insan da bildiğini zannediyor.

Bulabiliyorsam, biliyorum demektir. Hayır, bilmiyorsun! İş görüşmesinde ‘biliyorum’ diyerek işi kaptın(bence iyi de yaptın, çünkü bu düzeni, kıytırık bir iş görüşmesinde 50 yetenek isteyerek kendileri yarattı) ama kendini kandırma. Bir şeyin nerede yazılı olduğunu bilmek, onu anlamakla aynı şey değil.

Ayrıca acaba Google biliyor mu, yoksa buluyor mu? Bu da ayrı bir konu.

Google sorularımıza hızlıca cevap getiriyor fakat gelen cevabın doğru olup olmadığını bilmiyoruz. Bunu teyit etme ihtiyacı da duymuyoruz. Teyit edebileceğimiz kaynağı da bulamıyoruz. Karşımıza çıkan ilk sonucu “gerçek” sanıyoruz.

Yanlış bilginin dolaşımı yeni bir şey değil. Fakat eskiden bilginin kaynağı sorgulanırdı. Artık buna da gerek kalmadı. (Şu sebepten...)

Daha Google’dan bakmayı öğrenemedik bir de yapay zekâ çıktı.

Nerden biliyorsun?’ diyorum ‘ChatGPT........

© T24