Diğer

08 Şubat 2026

Cumhurbaşkanı Erdoğan adını koymadan hatta aksine kamuoyuna aynı menfi doğrultuda inatla gidildiğini anlatmaya devam ederek geniş dış politika virajını almayı sürdürüyor.

Erdoğan bunu yaparken hem Trump hem Putin’le yürüttüğünü varsaydığı “kişisel dostluk diplomasisine” yahut bizim içeriğini bilemeyeceğimiz “karşılıklı çıkar ilişkilerine” güveniyor.

Bir yandan da ortam ve bağlamın, haritadaki konumun kendiliğinden ona armağan ettiği şu meşhur “jeostratejik öneme” sırtını dayıyor.
Başka deyişle iktidar koalisyonu, “tek koltuğun altına pek çok karpuz sıkıştırmaya kalkmak”, “iki ayrı yöne giden iki ata aynı anda binmek” gibi mecazlarla anlatılması gerçeklere pek aykırı düşmeyecek bir dış politika benimsemiş durumda.

AKP Cumhuriyetimizin kurumsal kimliği ve tarihsel yönelimiyle radikal bir kavga içinde. Ama al-verci, “kısa günün kârı”, rant zihniyetli bir mantıkla da ekonomimizin entegre olduğu Avrupa’nın ekmeğini yemek peşinde.

Temel konularda ise bir arpa boyu yol alınamıyor: ABD yaptırımları kaldırmıyor. F35’leri ve F16’ları alamıyoruz. AB, bırakalım üyelik müzakerelerini canlandırmayı Gümrük Birliği’ni güncelleme, vize kolaylığı gibi adımları da atmıyor.
Onyıllardır süregiden Ege, Kıbrıs ve Ermenistan gibi dosyalarda ya bilinçli bir muğlaklık ya bir ipe un serme durumu veya sürekli bir yokuşa sürme hali egemen.

Türkiye, NATO’ya yaptığı bunca katkıya rağmen, güvenilir bir müttefik değil zoraki ve parça başı işbirliği yapılan bir perakende ortak görünümünde.

Oysa, Cumhuriyeti kuranların şuur ve tasavvuru bu değildi. Bu iktidar için ise “ulusal egemenlik” kavramı herhangi bir anlam ifade etmediği cihetle akıbet böyle oldu.

Dış politikamızın güncel durumu başkent Ankara’nın şehir plancıları elinden çıkan o özgün kurgusuyla bugün yayıldığı biçimsiz, başı sonu belirsiz bina yığını görünümü arasındaki makası çağrıştırıyor.

Erdoğan dış politikada kolayı zorlaştırıyor. İleri sıçrama yapılacak zemini önünde bulmuşken içinde durduğu ve zaten kendi eseri olan........

© T24