Bir ülke, yaşlısına ve çocuğuna sahip çıkamıyorsa, onları adeta kaderlerine terk ediyorsa; varlık nedenini topluma nasıl anlatabilir? Bugün Türkiye’de milyonlarca yaşlı ve milyonlarca çocuk, derinleşen ekonomik kriz ve yoksulluğun gölgesinde yaşam mücadelesi veriyor. O halde sormak gerekiyor: Anayasada yer alan “sosyal devlet” ilkesi nerede kaldı? Bayram arifesindeyiz. Belki böyle günlerde bu tür yazılar kaleme almak zor. Ama gerçeklerin bayramı ya da tatili olmaz. Sorunlar bayramdan sonra ortadan kalkmayacaksa, konuşmanın da zamanını seçmek pek anlamlı değil. Türkiye’de emekli, dul, yetim ve engelli maaşı alan insan sayısı yaklaşık 16 milyon civarında. Bu insanların önemli bir bölümü, bayram öncesinde dört bin liralık ikramiyelerini alacak. Ancak dul ve yetimler ile engelli vatandaşlarımızın önemli bir kısmı bu imkândan dahi yararlanamayacak. Onlara bayrama, emeklilere nazaran daha da boynu bükük girecekler.

Diğer yandan ülkemizin nüfusu hızla yaşlanıyor. Türkiye’de 65 yaş ve üzerindeki nüfus 9 milyon 583 bine ulaşmış durumda. Yani her 100 kişiden 11’i artık 65 yaşın üzerinde. Ancak bu insanların en büyük ortak sorunu yaşlılık değil; yoksulluk. Eli ayağı tutanlar 65 yaşından sonra da çalışmaya devam etmek zorunda kalıyor. Resmî verilere göre 1 milyon 124 bin yaşlı vatandaşımız hâlâ çalışıyor. Dahası yaklaşık 10 bine yakın yaşlı yurttaşımız iş arıyor. Bu yalnızca resmî rakamlar. Kayıt dışı çalışanları da hesaba kattığımızda tablo çok daha ağır.........

© Sonsöz