Etrafımız insanlarla dolu. Telefonlarımız susmuyor, sosyal medya hesaplarımız yüzlerce hatta binlerce kişiye açık. Gün içinde onlarca insanla konuşuyor, mesajlaşıyor, birbirimizin hayatlarına birkaç saniyeliğine de olsa dokunuyoruz.

Ama bütün bunlara rağmen giderek daha fazla insan kendini yalnız hissediyor.

Türkiye’de her 5 kişiden 1’inin kendisini yalnız hissettiğine ilişkin veriler, aslında hepimizin farkında olduğu ancak çoğu zaman konuşmadığı bir gerçeği yeniden gündeme getiriyor: Kalabalıkların içinde yalnızız.

Peki nasıl oldu da insanlarla iletişim kurmanın hiç olmadığı kadar kolay olduğu bir dönemde yalnızlık bu kadar büyüdü?

Yalnız olmak başka, yalnız hissetmek başka

Yalnızlık denildiğinde akla çoğu zaman tek başına yaşayan, çevresinde kimse olmayan insanlar geliyor. Oysa yalnızlık bundan çok daha farklı.

Bazen en kalabalık masada oturan kişi kendini en yalnız hisseden kişi olabilir.

Çünkü yalnızlık, etrafımızdaki insan sayısından çok, kurduğumuz ilişkilerin niteliğiyle ilgili.

Birinin bizi gerçekten dinlemesi, anlayabilmesi, yanında kendimiz gibi hissedebilmemiz… Bunlar olmayınca onlarca insanın arasında bile insan kendisini yapayalnız hissedebiliyor.

Belki de günümüz insanının en büyük problemi tam olarak bu:

İnsan sayımız fazla, gerçek bağlarımız az.

Sosyal medya bizi birbirimize yaklaştırdı mı?

Telefon ekranlarımızda sürekli bir hareketlilik var.

Bir arkadaşımız tatilde, biri evlenmiş, biri yeni bir işe başlamış, biri arkadaşlarıyla........

© Sonsöz