Üretken bir arkadaşım Sercan Ünsal. Daha önce Barış kitaptan çıkan “Bozkırda Bir Eğitim Pınarı Pamukpınar Köy Enstitüsü” ve “Köy Enstitüleri Kırsal Kalkınma ve Sağlık Kolu” kitaplarını da severek okumuştum. Yeni yayımlanan “Sovyetlerden Pamukpınar Köy Enstitüsü’ne Rus Hasan” ve “Pulur Köy Enstitüsü Müdürü Osman Yalçın Kitabı” adlı kitaplarını da soluk soluğa okudum. Kitap Hamidiye Köy Öğretmen okulunda resim öğretmeni olarak başlayıp Kızılçullu Köy Enstitüsü resim öğretmenliği ile devam eden ve Pamukpınar Köy Enstitüsü Eğitimbaşılığından 120 gün süren Pulur Köy Enstitüsü Müdürlüğüne kadar olan süre titiz bir araştırmayla yazılmış.

Sercan Ünsal’ın “Pulur Köy Enstitüsü Müdürü Osman Yalçın Kitabı” adlı kitabı, Türkiye’nin eğitim tarihine yalnızca belge ve bilgiler üzerinden değil, bir insanın yaşamı ve duruşu üzerinden bakmayı öneren nitelikli bir çalışmadır. Kitap, Köy Enstitülerini soyut bir eğitim modeli olarak ele almak yerine, Pulur Köy Enstitüsü özelinde somut bir tarihsel deneyime ve bu deneyimin taşıyıcısı olan Osman Yalçın’ın kişiliğine odaklanır. Bu yönüyle eser, hem biyografik hem de toplumsal tarih yazımı arasında kurulan dengeli bir anlatı olarak değerlendirilebilir.

Pulur Köy Enstitüsü, Türkiye’nin doğusunda, sosyal ve ekonomik açıdan dezavantajlı bir coğrafyada kurulmuş olması nedeniyle Köy Enstitüleri sistemi içinde ayrı bir yere sahiptir. Osman Yalçın’ın bu enstitüdeki müdürlüğü, yalnızca bir idari görev değil; aynı zamanda bir eğitim felsefesinin sahaya uygulanma çabasıdır. Sercan........

© Sonsöz