Sevgili okurlarım, Bir ülkeyi güçlü yapan yalnızca yolları, köprüleri, binaları ya da rakamları değildir. Bir ülkeyi gerçekten güçlü yapan şey, insanının yüzündeki tebessüm, gencinin kurduğu hayal, çocuğunun geleceğe duyduğu güven ve yaşlısının yarına dair taşıdığı huzurdur. Ne yazık ki bugün sokağa çıktığımızda en çok karşılaştığımız duygu umut değil; geçim kaygısıdır. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte işe yetişmeye çalışan insanlara bakıyorum. Kimisi tek maaşla ay sonunu getiremediği için ikinci bir işte çalışıyor. Kimisi yıllarca emek vererek okuduğu üniversite diplomasını cebine koymuş, bambaşka bir sektörde sadece hayatını sürdürebilmek için mücadele ediyor. Hayat, birçok insan için yaşamaktan çok ayakta kalabilme yarışına dönüşmüş durumda. Üniversite sıralarında bilgiyle büyümesi gereken gençler, harçlık çıkarmak için uzun mesailer yapıyor. Kimi eğitimini donduruyor, kimi okulunu uzatıyor, kimi de hayalini tamamen rafa kaldırıyor. Çünkü bazen kitap almakla faturayı ödemek arasında seçim yapmak zorunda kalıyorlar. Böyle bir tablo, yalnızca ekonomik bir sorun değildir; aynı zamanda geleceğin sessizce eksilmesidir. Bir başka köşede birbirini seven iki genç var. Yıllardır evlenmenin hayalini kuruyorlar. Ev eşyalarının fiyatına bakıyorlar, kiralara bakıyorlar, düğün masraflarına bakıyorlar ve sonunda aynı cümleyi kuruyorlar: “Biraz daha bekleyelim.” O “biraz”, bazen yıllara dönüşüyor. Hayaller erteleniyor, umutlar yıpranıyor, zaman ise kimseyi beklemiyor. Emekliye kulak veriyorsunuz, market poşetini nasıl dolduracağını hesaplıyor. Esnafa kulak veriyorsunuz, dükkânını açık tutabilmenin hesabını........

© Sonsöz