Büyümek Sessizce Oluyor
İnsan büyüdüğünü bir anda anlamıyor. Kimse bir sabah uyandığında “Ben artık çocuk değilim” demiyor. Her şey sessizce oluyor. Bir gün arkadaşlarınla son kez sokakta oyun oynuyorsun ama bunun son olduğunu bilmiyorsun. Bir gün annen seni son kez çocuk gibi görüyor belki, bir gün bir bayram sabahı eskisi kadar heyecanlı uyanmıyorsun. Ama o an fark etmiyorsun. Sonradan aklına geliyor sadece.
Bence büyümek biraz da böyle bir şey. Büyük değişimlerden çok küçük kayıplar aslında. İnsan zaman geçiyor sanıyor ama bazen değişenin zaman değil, insanın kendisi olduğunu fark ediyor.
Eskiden küçücük şeylere sevinen halimizi düşünüyorum bazen. Okul çıkışı alınan bir tost, hafta sonu........
