Bir zamanlar çocukların en büyük mutluluğu, sokakta saatlerce oyun oynamaktı. Top sesleri, sek sek çizgileri, ip atlayan kızlar ve misket yuvarlayan erkekler mahallelerin simgesiydi. Akşam ezanı ise oyunun sonunu belirleyen doğal bir saat gibiydi. Şimdi ise bu manzaraların yerini sessiz evler, loş odalarda parlayan ekranlar aldı.

Çocuklarımız artık sokakların değil, dijital dünyanın çocukları. Tabletler, bilgisayarlar ve telefonlar onların oyun alanı oldu. Saklambaç yerine çevrim içi oyunlarda avatarlarını........

© Samsun Gazetesi